In mijn voorgaand schrijven vertelde ik jou over mijn leerperiode in Bordeaux, waar mijn eerste leermeester Jean Bustarret mij de stiel aanleerde.

Heb je dit bericht gemist dan kan je het altijd nog lezen via de volgende link "Op naar Frankrijk ... [DEELI: BORDEAUX]".

In dit digitale schrijven trekken we naar de Côtes du Rhône.

Na vier jaar rondhangen in Bordeaux begon ik natuurlijk ook verder te kijken naar wat Frankrijk nog meer te bieden had.

Ik was in die tijd erg goed bevriend met John Monard en hij nam mij mee naar vele beroepsproeverijen in Frankrijk.

Van het Salon du Vin in de Loire tot de Côtes du Rhône, ik ging met hem mee!

Het was in de Côtes du Rhône waar mijn hart bleef steken.

Hier ontdekte ik de filosofie van de kleinere wijnboer.

Wat moet je jou hierbij voorstellen?

Wel de man zit op het veld, mam doet de was en de plas en als de kinderen geen school hebben dan werken ze mee.

Deze kleine wijnboeren hebben de middelen vaak geërfd van vader op zoon.

Ze bezitten gemiddeld zo'n 6ha en het is keihard zwoegen om de wijngaard optimaal te kunnen verzorgen om zo een rijpe en gezonde druif te bekomen.

Regen, wind of kou ... het is werken geblazen!

Dit komt vooral tot uiting bij de kleinere wijnboeren die niet, zoals de geavanceerde bedrijven, alle middelen voor handen hebben.

Het zijn vaak grof gebouwde mensen waarbij je duidelijk kan zien dat ze hard met de handen werken.

En het zalige hieraan is dat je dit proeft in de wijn!!!!!

Het zijn dit soort wijnboeren waarnaar ik doorheen mijn carrière als wijnhandelaar naar op zoek ga.

Kleine authentieke wijnboeren met topklasse wijnen die ik mee naar huis neem om aan mijn klanten voor te stellen.

Hoe kleiner een huis hoe beter de kans op exclusiviteit.

Van het moment dat ik voet aan grond zette in de Côtes du Rhône leerde ik al snel, de nu helaas overleden, Luc Perrin kennen.

Een fameuze potige wijnboer met alles erop en eraan!

Het huis Domaine Roger Perrin was al 3 generaties oud en Luc was dynamische en energiek.

Veel wijnboeren pretenderen de echte Châteauneuf-du-Pape te brengen, maar hun kwaliteit is vaak maar zo zo.

Zonder te overdrijven wil je de echte Châteauneuf-du-Pape proeven dan vind je die bij Domaine Roger Perrin!

Hij was Luc die mij in aanraking bracht met specificiteit van de Rhône streek.

Erg typisch voor de Côtes du Rhône is dat er hier vrijwel continu de befaamde Scirocco wind waait.

De Scirocco wind is een zuidelijke wind die hete en droge lucht vanuit de Afrikaanse Sahara naar het noorden voert.

Hij blijft continu waaien en brengt veel zand en stof met zich mee.

Om de wijnstokken tegen deze wind te beschermen is het typisch voor de Côtes du Rhône om ze heel kort tegen de grond te plaatsen.

Dit noemt men snoeien in Gobelet stijl met als doel ervoor te zorgen dat de stronk zo weinig mogelijk wind pakt.

Via Luc Perrin kon ik seminaries gaan volgen aan de legendarische wijnuniversiteit van Suze La Rousse.

Suze La Rousse en Blanquefort (Bordeaux) zijn de meest vooraanstaande wijnuniversiteiten van Frankrijk!

Aan de wijnuniversiteit van Blanquefort (Bordeaux) leerde ik voornamelijk de techniek van het wijn maken en het vinificatieproces.

En aan de Suze La Rousse bracht men mij de diverse snoeitechnieken bij, alsook het combineren van wijn en eten oftewel (om het op z'n hipst te zeggen) food & wine matching.

Amai als ik terugdenk aan die tijd het was geweldig :)

Inmiddels kon ik de Franse taal ook beter verstaan en dit liet mij toe de seminaries te volgen in het Frans.

Gedurende mijn periode in de Côtes du Rhône kwam ik in contact met tal van wijnboeren.

Van Gilles Barge uit de Côte-Rôtie naar Guigal van het hoogkwalitatief huis Maison Guigal ... en nog een hele waslijst aan namen, te lang om hier op te noemen.

Jaren later ben ik dan zelf mijn kennis beginnen door te geven door wijncursussen aan huis te organiseren.

Kleine groepjes van wijnliefhebbers die ik aan de hand van een kleine proeverij de beginselen van het wijnproeven bijbreng.

Kleine groepjes werden grote groepjes (een 50 tig tal) en om de toevloed aan te kunnen werd een eigen degustatieruimte, speciaal om cursussen te geven, noodzakelijk.

Deze cursussen gaan tot op heden nog altijd 2x per jaar door ten huize Van Dinter.

Om kwaliteit te kunnen garanderen zijn de plaatsen inmiddels wel beperkt tot 15-20 personen.

In mijn volgend schrijven verlaten we Frankrijk en komen we aan in Rioja, Spanje waar een jongensdroom werkelijkheid werd.

Met nostalgische groeten,
Paul